بازی محلی ترکمنی

پربازدیدترین این هفته:

آموزش های کسب و کار هشتینو
دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

بازی‌های محلی ترکمنی بخش مهمی از فرهنگ و سنت‌های این قوم را تشکیل می‌دهند. این بازی‌ها نه تنها وسیله‌ای برای سرگرمی بوده‌اند، بلکه مهارت‌های جسمانی، ذهنی و اجتماعی را نیز تقویت می‌کرده‌اند. در ادامه، به معرفی و توضیح چند نمونه از این بازی‌ها می‌پردازیم.

آش‌شیق اویونی (بازی آش‌شیق)

آش‌شیق اویونی یکی از بازی‌های سنتی ترکمن‌هاست که در گذشته بسیار رایج بوده است. در این بازی، افراد از استخوان کشکک زانوی گوسفند یا بز، که به آن “آشیق” می‌گویند، استفاده می‌کنند.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله بازی محلی رابط مراجعه کنید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بازی های محلی کره جنوبی سر بزنید.

روش بازی

– تعداد بازیکنان: ۲ تا ۴ نفر
– محل بازی: زمین هموار
– نحوه اجرا:
1. در وسط زمین، دایره‌ای کشیده می‌شود که درون یک مستطیل قرار دارد.
2. هر بازیکن تعداد مساوی آشیق را در وسط دایره به صورت افقی می‌چیند.
3. بازیکنی که با قرعه‌کشی انتخاب می‌شود، با استفاده از “ساققا” (آشیق بزرگ‌تر و سنگین‌تر)، از پشت خط مستطیل به سمت آشیق‌ها نشانه‌گیری کرده و ضربه می‌زند.
4. اگر آشیقی از خط مستطیل خارج شود، به مالکیت بازیکن ضربه‌زننده درمی‌آید.
5. بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که تمام آشیق‌ها از زمین خارج شوند.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بازی محلی دال پلان چیست پیدا کنید.

تاریخچه

این بازی در گذشته بین تمامی گروه‌های سنی محبوبیت داشته و به عنوان یک سرگرمی جمعی در اوقات فراغت و جشن‌ها برگزار می‌شده است. استفاده از استخوان حیوانات در این بازی نشان‌دهنده ارتباط نزدیک ترکمن‌ها با دامداری و طبیعت است.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب بازی محلی دامه را بخوانید.

آی‌ترک، گون‌ترک (Ayterek, Gunterek)

این بازی نمایشی از مراسم خواستگاری است و بیشتر در شب‌های چهاردهم ماه، زمانی که ماه کامل است، برگزار می‌شود.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بازی محلی کپگی پیدا کنید.

روش بازی

– تعداد بازیکنان: دو گروه با تعداد مساوی
– محل بازی: فضای باز
– نحوه اجرا:
1. دو نفر به عنوان رهبر (وکيل) انتخاب می‌شوند.
2. بازیکنان به دو گروه تقسیم شده و هر گروه نقش خانواده داماد یا عروس را ایفا می‌کند.
3. گروه‌ها به نوبت ابیاتی را می‌خوانند که نشان‌دهنده خواسته‌ها و شرایط ازدواج است.
4. پس از رد و بدل شدن ابیات، یکی از بازیکنان سعی می‌کند از گروه مقابل فردی را به گروه خود بیاورد.
5. بازی با شادی و هلهله ادامه می‌یابد تا زمانی که یکی از گروه‌ها برنده شود.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بازی محلی نهاوند سر بزنید.

تاریخچه

این بازی بازتابی از سنت‌های خواستگاری و ازدواج در فرهنگ ترکمنی است و نشان‌دهنده اهمیت خانواده و مراسم‌های مرتبط با آن در این جامعه می‌باشد.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله بازی های محلی طارم را مطالعه کنید.

پلله‌م باشی (چورله‌ن- چورریگ- اوینام کسسیر)

این بازی گروهی نیازمند تیزهوشی، جرات و همکاری است و در شب‌های مهتابی و جشن‌ها برگزار می‌شود.

روش بازی

– تعداد بازیکنان: ۱۲ تا ۳۰ نفر
– محل بازی: فضای باز
– نحوه اجرا:
1. دو نفر به عنوان رهبر (خان) انتخاب می‌شوند.
2. بازیکنان دو به دو نام مستعار انتخاب کرده و به دو گروه تقسیم می‌شوند.
3. کفش‌ها در محلی به نام “پلله” جمع می‌شوند.
4. گروه مدافع در دایره‌ای فرضی اطراف پلله قرار می‌گیرد و گروه حمله‌کننده بیرون از دایره است.
5. هدف گروه حمله‌کننده عبور از بین بازیکنان مدافع و دسترسی به پلله است، در حالی که مدافعان سعی در جلوگیری از آن دارند.
6. بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که یکی از گروه‌ها برنده شود.

تاریخچه

این بازی نشان‌دهنده اهمیت همکاری، استراتژی و مقاومت در فرهنگ ترکمنی است و به عنوان یک تمرین برای تقویت مهارت‌های جسمانی و ذهنی محسوب می‌شود.

غوشاق آتدی

این بازی با استفاده از شال‌های محکم‌بسته شده انجام می‌شود و نیازمند سرعت، دقت و همکاری است.

روش بازی

– تعداد بازیکنان: ۸ تا ۱۸ نفر
– محل بازی: فضای باز
– نحوه اجرا:
1. بازیکنان به دو گروه مساوی تقسیم می‌شوند و دو نفر به عنوان رهبر (خان) انتخاب می‌شوند.
2. گروه‌ها رو در رو و به فاصله ۲۰ متری از یکدیگر قرار می‌گیرند.
3. یکی از اعضای گروه، شال (غوشاق) را به سمت فردی که پشت سر گروه مقابل قرار دارد، پرتاب می‌کند.
4. اگر فرد موفق به دریافت شال شود، شروع به زدن حریف می‌کند و حریف سعی در فرار به سمت گروه خود دارد.
5. اگر حریف موفق به فرار شود، شال را تحویل می‌گیرد و جای دو گروه عوض می‌شود؛ در غیر این صورت، باید به عنوان جریمه سواری دهد.
6. بازی تا رسیدن به امتیاز مشخصی ادامه می‌یابد و گروهی که امتیاز بیشتری کسب کند، برنده است.

اگر سوالاتی دارید، مقاله بازی محلی جهرم به شما کمک خواهد کرد.

تاریخچه

این بازی نشان‌دهنده اهمیت سرعت، دقت و همکاری در فرهنگ ترکمنی است و به عنوان یک سرگرمی محبوب در میان جوانان محسوب می‌شود.

بازی‌های محلی ترکمنی نه تنها وسیله‌ای برای سرگرمی بوده‌اند، بلکه نقش مهمی در تقویت مهارت‌های جسمانی، ذهنی و اجتماعی افراد ایفا کرده‌اند. این بازی‌ها بازتابی از فرهنگ، سنت‌ها و ارزش‌های جامعه ترکمنی هستند و حفظ و احیای آن‌ها می‌تواند به شناخت بهتر این فرهنگ غنی کمک کند.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب بازی محلی جیجه خروس را از دست ندهید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بازی های محلی ترکمن صحرا سر بزنید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بازی محلی دارکلکا بیابید.

مقاله رقص محلی چوب بازی سبزواری منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اگر سوالاتی دارید، مقاله بازی های محلی رفسنجان به شما کمک خواهد کرد.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

یک پاسخ

  1. چه بازی های جذاب و پرنشاطی! خواندن درباره اشان حسابی حال و هوای آدم را عوض کرد. فکر می کنم معرفی این بازی ها در مدارس یا اردوهای فرهنگی، راه فوق العاده ای برای زنده نگه داشتن این میراث و ایجاد شور جمعی بین نسل جدید باشه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *