شیراز، با تاریخ و فرهنگ غنی خود، میزبان بازیهای محلی متنوعی است که نسل به نسل منتقل شدهاند. این بازیها نه تنها سرگرمکننده هستند، بلکه بازتابی از زندگی اجتماعی و فرهنگی مردم این منطقه محسوب میشوند. در ادامه، به معرفی و توضیح چند نمونه از این بازیها میپردازیم.
آزنگه شیر
در این بازی، یکی از بازیکنان به قید قرعه انتخاب میشود تا به دیوار تکیه داده و به اصطلاح “شیر” شود. سایر بازیکنان با خواندن ترانهای محلی، یکییکی بر دوش فرد خمشده میپرند و نام یکی از اعضای بدن شیر را میگویند. بازی ادامه مییابد تا زمانی که یکی از بازیکنان نام عضوی را که قبلاً گفته شده، تکرار کند؛ در این صورت، او بازنده محسوب میشود.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً بازی محلی پشکل چال را بخوانید.
انگور بازی
این بازی دو نفره است و بر سر خوردن انگور انجام میشود. نفر اول حبهای از خوشه انگور میچیند و میخورد، سپس نفر دوم همین کار را تکرار میکند. این روند ادامه مییابد تا زمانی که آخرین حبه باقی بماند؛ فردی که این حبه را بخورد، بازنده بازی است.
جو به جو
در این بازی، فردی به عنوان “استاد” انتخاب میشود و سایر بازیکنان به صورت دایرهای مینشینند. استاد شعری محلی میخواند و در پایان با گفتن “هُپ”، بر دهان خود با دست میکوبد. سایر بازیکنان باید این عمل را تکرار کنند. اگر کسی در حین گفتن “هُپ” بخندد، او را در وسط دایره خوابانده و اذیت میکنند. برنده کسی است که در طول بازی اذیت نشده باشد.
در صورت علاقهمندی، مطلب بازی محلی شالکو را از دست ندهید.
شنبه یکشنبه
این بازی به صورت گروهی انجام میشود. بازیکنان به نوبت توپ را به دیوار میزنند و میگیرند، در حالی که شعری را میخوانند که با شمارش روزهای هفته آغاز میشود و سپس ادامه مییابد. پس از پایان هر دور، نوبت به نفر بعدی میرسد.
طاق یا جفت
در این بازی، یکی از بازیکنان سکه یا سنگریزهای را در مشت خود نگه میدارد و دستهایش را به پشت سر میبرد. سپس دستهای خود را مقابل بازیکنان دیگر نگه میدارد و میپرسد: “طاق یا جفت؟” بازیکن مقابل باید حدس بزند که تعداد اشیای در مشت فرد، فرد است یا زوج. اگر حدس او درست باشد، برنده است.
عمو زنجیرباف
بازیکنان دست یکدیگر را میگیرند و زنجیرهای تشکیل میدهند. یکی از آنها به عنوان “استاد” انتخاب شده و سوالاتی میپرسد که همه با گفتن “بله” پاسخ میدهند. سپس با تقلید صدای حیوانات، از زیر دستهای زنجیرشده یکدیگر عبور میکنند تا جایی که دستها قفل شود. در نهایت، زنجیر را میکشند تا از جایی پاره شود.
این بازیها بخشی از میراث فرهنگی شیراز هستند که نشاندهنده خلاقیت و همبستگی اجتماعی مردم این منطقه میباشند. با حفظ و احیای این بازیها، میتوان به تداوم فرهنگ بومی و انتقال آن به نسلهای آینده کمک کرد.
برای مطالعه بیشتر، به بازی بومی محلی غاز قلنگ سری سر بزنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله بازی محلی طناب بازی را مطالعه کنید.
توصیه میکنیم این مطلب بازی محلی شمع گل پروانه را حتماً بخوانید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله بازی محلی عمو یادگار را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله بازی محلی سایه بردک سر بزنید.
مقاله بازی محلی هلیکا حاوی اطلاعات جامعی است.
مقاله بازی محلی کاشان منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
توصیه میکنیم حتماً مقاله بازی های محلی ژاپن را مطالعه کنید.