بازی های محلی ژاپن

پربازدیدترین این هفته:

آموزش های کسب و کار هشتینو
دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

بازی‌های محلی ژاپن بخش مهمی از فرهنگ و تاریخ این کشور را تشکیل می‌دهند. این بازی‌ها نه تنها وسیله‌ای برای سرگرمی بوده‌اند، بلکه نقش مهمی در تقویت روابط اجتماعی و انتقال ارزش‌های فرهنگی ایفا کرده‌اند.

در ادامه، به معرفی چند نمونه از این بازی‌ها، همراه با توضیح روش بازی و تاریخچه آن‌ها می‌پردازیم.

کِنداما (Kendama)

کِنداما یک اسباب‌بازی سنتی ژاپنی است که از یک دسته چوبی (Ken) و یک توپ چوبی (Tama) تشکیل شده است. توپ با یک نخ به دسته متصل است و دسته دارای سه فنجان و یک میخ است.

روش بازی

بازیکن با استفاده از دسته، توپ را به هوا پرتاب می‌کند و سعی می‌کند آن را در یکی از فنجان‌ها یا بر روی میخ بگیرد. این بازی نیاز به تمرکز، هماهنگی دست و چشم و مهارت دارد.

تاریخچه

کِنداما در اوایل قرن بیستم در ژاپن محبوب شد و از آن زمان تاکنون به عنوان یک بازی سنتی و مهارتی مورد توجه قرار گرفته است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً بازی محلی گرگم به هوا را بخوانید.

هانافوُدا (Hanafuda)

هانافوُدا یک بازی کارتی سنتی ژاپنی است که با استفاده از یک دسته کارت مخصوص با تصاویر گل‌ها و گیاهان مختلف انجام می‌شود.

روش بازی

بازیکنان با تطبیق کارت‌های مشابه از نظر ماه و نوع گل، امتیاز کسب می‌کنند. این بازی دارای قوانین و ترکیب‌های امتیازی متنوعی است که نیاز به استراتژی و حافظه دارد.

تاریخچه

هانافوُدا در دوره ادو (1603-1868) توسعه یافت و به عنوان یک سرگرمی محبوب در میان مردم ژاپن شناخته شد.

داروما اوتوشی (Daruma Otoshi)

داروما اوتوشی یک بازی چوبی است که از یک مجسمه داروما و چندین بلوک چوبی رنگی تشکیل شده است.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب بازی محلی آذری را بخوانید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بازی محلی جورابین سر بزنید.

روش بازی

بازیکن با استفاده از یک چکش چوبی، سعی می‌کند بلوک‌های زیرین را بدون انداختن مجسمه داروما بیرون بکشد. این بازی نیاز به دقت و مهارت دارد.

تاریخچه

داروما اوتوشی از بازی‌های سنتی ژاپن است که به عنوان یک سرگرمی خانوادگی محبوبیت دارد.

اُگوُما (Ohajiki)

اُگوُما یک بازی سنتی است که با استفاده از دیسک‌های کوچک شیشه‌ای یا سنگی انجام می‌شود.

روش بازی

بازیکنان دیسک‌ها را بر روی زمین می‌چینند و با استفاده از انگشت، سعی می‌کنند دیسک‌های دیگر را با ضربه زدن به دیسک خود حرکت دهند. هدف، برخورد دیسک‌ها به یکدیگر و جمع‌آوری آن‌ها است.

تاریخچه

اُگوُما از بازی‌های محبوب کودکان ژاپنی در گذشته بوده و به عنوان یک سرگرمی ساده و جذاب شناخته می‌شود.

کای‌آوای (Kai-awase)

کای‌آوای یک بازی سنتی است که با استفاده از صدف‌های نقاشی‌شده انجام می‌شود.

روش بازی

بازیکنان سعی می‌کنند دو نیمه صدفی که تصاویر مشابه دارند را پیدا کرده و با هم تطبیق دهند. این بازی نیاز به حافظه و دقت دارد.

اگر سوالاتی دارید، مقاله بازی محلی آفتاب مهتاب به شما کمک خواهد کرد.

تاریخچه

کای‌آوای در دوره هی‌آن (794-1185) به عنوان یک بازی اشرافی محبوب بود و به تدریج در میان مردم عادی نیز رواج یافت.

بازی‌های محلی ژاپن نشان‌دهنده خلاقیت و فرهنگ غنی این کشور هستند. این بازی‌ها نه تنها به عنوان سرگرمی، بلکه به عنوان وسیله‌ای برای آموزش مهارت‌های مختلف و تقویت روابط اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

مقاله بازی محلی کلاوریزان حاوی اطلاعات جامعی است.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

یک پاسخ

  1. خیلی از این بازی ها رو نمی شناختم! کِنداما به نظرم جذاب ترینش بود؛ هم سرگرم کننده ست و هم برای تمرکز و هماهنگی دست و چشم عالیه. حتماً یکی براش سفارش می دم تا امتحانش کنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *