مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات گیلان از اجرای طرح ملی « ایران دیجیتال » برای آموزش مهارتهای دیجیتال به دانشآموزان در استان خبر داد.
سعید زاهدی، مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات گیلان با اشاره به اینکه وزارت ارتباطات با مشارکت آموزش و پرورش طرح ملی ایران دیجیتال را اجرا میکند، گفت: این طرح در راستای انجام تکالیف مقرر در ماده ۶۴ قانون برنامه هفتم و به منظور تربیت نیروی انسانی ماهر و متخصص برای توسعه اقتصاد رقومی و فضای مجازی اجرایی شده است.
وی افزود: طرح ملی «ایران دیجیتال» در راستای آموزش مهارتهای دیجیتال از جمله برنامهنویسی پایتون و هوش مصنوعی به دانشآموزان مقطع متوسطه اول از بهار ۱۴۰۴ در استان آغاز شد.
مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات گیلان با اشاره به اینکه ثبتنام از طریق سامانه http://www.irandigitalict.ir برای تمامی دانشآموزان امکانپذیر است افزود: هدف از این طرح صرفا آموزش نیست، بلکه توانمندسازی دیجیتال نسل آینده، توسعه فردی، افزایش سطح آگاهی فناورانه و آشنایی با مشاغل نوظهور دیجیتال، از دیگر دستاوردهای اجرای طرح ایران دیجیتال است.
سعید زاهدی با بیان اینکه این طرح با ارائه آموزش رایگان و دسترسی به سکوهای برخط از طریق تلفن همراه و رایانه امکانپذیر است، گفت: با آموزش مهارتهای دیجیتال، دانشآموزان برای بازار کار آینده و اقتصاد دیجیتال آماده میشوند که این امر گامی مؤثر در تربیت سرمایه انسانی کارآمد در عرصه فناوریهای نوین است.


16 پاسخ
خیلی خوشحالم که چنین طرحی برای دانش آموزان گیلانی راه اندازی شده، چون واقعاً می تونه آینده شون رو تغییر بده. اما یه سوال تو ذهنم مونده: وقتی این همه مهارت دیجیتال رو به بچه ها یاد می دین، چطور مطمئن هستید که بعد از یادگیری، فرصت های شغلی مناسبی براشون تو خود استان وجود داره؟ یعنی آیا برنامه ای هم هست که این استعدادها رو تو گیلان نگه داره یا مجبور بشن برای کار به شهرهای دیگه برن؟ به نظرم اگر قراره واقعاً به توسعه منطقه کمک بشه، باید فکری هم به حال اون قسمت بشه.
یادمه تابستون پارسال، خواهرزاده م با یه ذوق عجیب از مدرسه اومد خونه و گفت: “دایی! می خوام ربات بسازم که تکالیفم رو بنویسه!” اول فکر کردم شوخی می کنه، اما وقتی فهمیدم مدرسه شون داره کلاس های مقدماتی هوش مصنوعی برگزار می کنه، حسابی ذوق کردم. اون موقع تازه داشتیم تو فامیل بحث می کردیم که چرا بچه ها انقدر وقتشون رو با موبایل تلف می کنن. ولی حالا می بینم همین گوشی های به ظاهر وقت گیر، می تونن تبدیل بشن به کلاس درس سیار!
چیزی که منو بیشتر خوشحال کرد این بود که خواهرزاده م، که همیشه از ریاضی فراری بود، حالا با اشتیاق داره پایتون یاد می گیره و مدام از “الگوریتم” و “دیتاست” حرف می زنه. انگار یه جور “بارقه ی دانایی” تو چشم هاش پیداست. این طرح ها واقعاً می تونن مسیر زندگی بچه ها رو عوض کنن، مخصوصاً تو شهرهایی که فرصت های آموزشی محدودتره. امیدوارم هرچه سریع تر به همه ی مدارس کشور برسه!
آیا می دانید چرا آموزش هوش مصنوعی به دانش آموزان گیلانی می تواند آینده ی شغلی آن ها را متحول کند؟ این طرح ملی نه تنها یک فرصت یادگیری رایگان است، بلکه پنجره ای رو به دنیای جدیدی از مهارت هاست که هر دانش آموزی باید از امروز با آن آشنا شود!
چیزی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد، تأکید روی است. این فقط یادگیری کدنویسی با پایتون یا مفاهیم پایه ی هوش مصنوعی نیست؛ بلکه آموزش تفکر تحلیلی، حل مسئله و حتی خلاقیت در فضای دیجیتال است. دانش آموزان گیلانی با این مهارت ها می توانند از همین امروز خودشان را برای مشاغلی آماده کنند که شاید هنوز به طور رسمی در بازار کار وجود ندارند!
واقعاً جای تقدیر دارد که دسترسی به این آموزش ها از طریق موبایل و رایانه فراهم شده. این یعنی حتی دانش آموزانی که در مناطق کمتربرخوردار هستند، می توانند بدون دغدغه ی هزینه یا محدودیت جغرافیایی، از این فرصت استفاده کنند. اینجاست که می فهمیم چرا چنین طرح هایی می توانند عدالت آموزشی را در حوزه ی فناوری محقق کنند.
حرف آخر اینکه، این طرح فقط یک دوره ی آموزشی نیست، یک است. امیدوارم سایر استان ها هم با الگوبرداری از چنین اقداماتی، بستر رشد مهارت های دیجیتال را برای دانش آموزان فراهم کنند. به نظرم هر دانش آموز گیلانی که این فرصت را از دست بدهد، قطعاً بعدها حسرت خواهد خورد!
آیا تا به حال فکر کرده اید که چقدر زود دیر می شود برای یادگیری هوش مصنوعی؟ اعتراف می کنم من همیشه فکر می کردم این جور مهارت ها فقط برای آدم های خاصیه، ولی حالا می بینم حتی دانش آموزان هم می تونن وارد این فضا بشن.
بعد از خوندن این خبر، تصمیم گرفتم حداقل یه سر به سامانه ثبت نام بزنم و ببینم آیا منم می تونم از این آموزش ها استفاده کنم یا نه. شاید هم یه نفر از فامیل رو تشویق کنم ثبت نام کنه. به هر حال، دیگه نمی شه از این موج جا موند!
آیا واقعاً چنین طرح هایی می توانند شکاف مهارتی میان نسل جوان و نیازهای بازار کار آینده را پر کنند؟ آموزش رایگان هوش مصنوعی و برنامه نویسی به دانش آموزان گیلانی، بدون شک اقدامی ستودنی است، اما آیا زیرساخت های لازم برای تداوم و اثرگذاری بلندمدت آن فراهم شده است؟ گاهی به نظر می رسد شتاب برای ورود به عرصه فناوری، از توجه به عمق بخشیدن به مفاهیم پایه ای غافل می کند. با این حال، نمی توان انکار کرد که حتی آشنایی مقدماتی با چنین مهارت هایی، می تواند جرقه ای برای کشف استعدادهای نهفته باشد.
خیالِ فردا را امروز باید ساخت، مثل بذرپاشی در خاکِ حاصلخیز که فصلِ شکفتنش را انتظار می کشد! طرحی که دانش آموزان گیلانی را با دنیای هوش مصنوعی آشنا می کند، نه تنها پنجره ای به آینده می گشاید، بلکه مثل جعبه ابزاری است پر از امکانات ناشناخته برای نوجوانانی که قرار است فردا را بسازند.
چه زیباست وقتی آموزش از چهارچوب های خشک درمی آید و به پروازِ خلاقیت تبدیل می شود. اینجا نه فقط کدها یاد داده می شوند، بلکه بال هایی برای پریدن به سمت فرصت های تازه رشد می کنند. امیدوارم این حرکت، جرقه ای باشد تا استعدادهای نهفته مثل رودهای گیلان، مسیر خود را به سوی دریاهای بزرگ پیدا کنند.
چه اتفاقی می افتد اگر نسلی از دانش آموزان، پیش از آنکه الفبای زندگی را کامل یاد بگیرند، زبان ماشین ها را مسلط شوند؟ طرحی که در گیلان کلید خورده، مثل پنجره ای است به آینده ای که شاید هنوز تصورش را نکرده ایم. هوش مصنوعی و پایتون، حالا دیگر درس های تفریحی نیستند؛ دارند تبدیل می شوند به بخشی از تکلیف روزانه ی نوجوانان.
اما اینجا یک سوال مرموز باقی می ماند: وقتی بچه ها به جای بازی در جنگل های بارانی شمال، پشت لپ تاپ هایشان مشغول کدنویسی باشند، آیا طبیعتِ یادگیری شان هم تغییر می کند؟ یا شاید این همان راهی است که باید از دلش عبور کرد تا به فردایی روشن تر رسید؟
چقدر از این شور و اشتیاق برای آموزش هوش مصنوعی به دانش آموزان، در نهایت به مهارت های عملی و کاربردی تبدیل می شود؟ طرح های آموزشی همیشه با نیات خوبی شروع می شوند، اما گاهی فاصله بین تئوری و اجرا آنقدر زیاد است که نتیجه نهایی فقط یک برگه گواهی بی حس و حالت می شود. اینجا هم سوالی که پیش می آید این است که آیا زیرساخت های لازم—مثل مربیان باتجربه، محتوای به روز و پشتیبانی مداوم—وجود دارد تا این آموزش ها واقعاً تأثیرگذار باشند؟
از طرفی، رایگان بودن دوره ها قطعاً فرصت خوبی است، اما شاید بهتر بود کمی هم درباره کیفیت محتوا و روش های ارزیابی توضیح داده می شد. آیا دانش آموزان پس از پایان دوره، پروژه های عملی انجام می دهند یا صرفاً با مفاهیم تئوری آشنا می شوند؟ چون هوش مصنوعی بدون تمرین عملی مثل کتابی است که هرگز خوانده نشود.
و یک نکته دیگر—چرا فقط مقطع متوسطه اول؟ آیا این تصور وجود دارد که دانش آموزان بزرگ تر یا کوچک تر توانایی یادگیری این مفاهیم را ندارند؟ شاید گسترش دامنه سنی می توانست فرصت های بیشتری ایجاد کند.
در نهایت، همه این حرف ها به یک چیز ختم می شود: اجرای چنین طرحی قطعاً قدم مثبتی است، اما تا رسیدن به نتیجه ملموس، راهی طولانی در پیش است. آیا واقعاً همه چیز طبق برنامه پیش خواهد رفت؟
خوش گذشت.
آیا دانش آموزان گیلانی می توانند با یادگیری هوش مصنوعی، آینده ی دیجیتال ایران را بسازند؟
مهم ترین پیام: آموزش رایگان هوش مصنوعی به دانش آموزان، فرصتی طلایی برای توانمندسازی نسل آینده و توسعه ی اقتصاد دیجیتال است.
چه طرح جذابی! واقعاً هیجان انگیزه که چنین برنامه هایی برای نوجوانان اجرا میشه.
خیلی جالبه که داریم هوش مصنوعی رو به بچه های گیلانی یاد می دیم، ولی یه سوال پیش میاد: وقتی این دانش آموزان متخصص هوش مصنوعی بشن، آیا قراره به ربات ها هم یاد بدن چطوری میرزا قاسمی درست کنن؟ چون به نظر می رسد ترکیب تکنولوژی روز با فرهنگ محلی می تونه یه دستور العمل دیجیتالی خوشمزه بسازه!
به هر حال، این طرح واقعا جای تقدیر داره—مخصوصا وقتی آموزش رایگانه و از طریق موبایل و کامپیوتر قابل دسترسه. یعنی حتی اگه دانش آموزی تو یه روستای دورافتاده هم باشه، می تونه همزمان با یادگیری پایتون، به فکر ساخت یه چت بات بامزه به لهجه گیلکی باشه.
تنها نگرانی اینه که نکند این بچه ها آنقدر در هوش مصنوعی قوی بشن که بخوان جای معلم های خودشون رو هم بگیرن! ولی خب، حداقل این بار جایگزینی انسان با ماشین به نفع خودمونه.
به هر حال، حرکت هوشمندانه ایه و امیدوارم این طرح بتونه علاوه بر آموزش، شور و اشتیاق نوآوری رو هم در نسل جدید ایجاد کنه. فقط یه توصیه دارم: لطفا به این دانش آموزان یاد بدید که اگر روزی ربات ها شورشون رو درآوردند، حداقل یه کلید خاموش کردن قابل دسترس طراحی کنند!
“حالا دیگه ربات ها هم به بچه های گیلانی پایتون یاد می دن! 😄 خلاصه پیام: آموزش رایگان هوش مصنوعی به نوجوانان، نه تنها سواد دیجیتال رو بالا می بره، بلکه اون ها رو برای شغل های آینده آماده می کنه.
من خودم یه بار تو یه دوره آنلاین مشابه شرکت کردم، ولی آخرش فقط یاد گرفتم چطوری یه ربات رو مجبور کنم به جای من تکالیفم رو بنویسه! (شوخی کردم… یا شاید نه!)”
چه خبر خوبی! آموزش هوش مصنوعی به بچه ها می تونه آینده شون رو متحول کنه.
“آینده را باید امروز ساخت، نه فردا!” چطور می توان تضمین کرد این آموزش ها به مهارت های عملی و اشتغال زایی منجر شود؟ آیا زیرساخت های استان گیلان ظرفیت پذیرش این جهش دیجیتال را دارد؟ به نظرم این طرح می تواند جرقه ای نیازهای عصر فناوری باشد.
چرا فقط دانش آموزان متوسطه اول می تونن از این فرصت استفاده کنن؟
چه جسورانه است که نوجوانان گیلانی، به جای گیر افتادن در چرخهٔ بی پایان تست و کنکور، مستقیم به سمت سلاح های عصر جدید—هوش مصنوعی و کدنویسی—مسلح می شوند. اما اینجا یک راز کوچک وجود دارد: این آموزش ها فقط قرار نیست یک مهارت خشک و خالی به آن ها بدهد. نه، عمق ماجرا جای دیگری است…
تصور کن یک دانش آموز ۱۴ ساله در رشت، همین حالا دارد یاد می گیرد چطور یک چت بات ساده بسازد. شاید امروز فقط یک پروژهٔ مدرسه ای باشد، اما فردا، همین مهارت ساده می تواند تبدیل به یک استارتاپ شود، یک شغل تمام وقت، یا حتی راهی برای حل مشکلات محلی با فناوری. و اینجاست که طرح “ایران دیجیتال” از یک آموزش خشک، تبدیل به یک اهرم واقعی برای تغییر می شود.
اما صبر کن… نکتهٔ مرموز اینجاست: آیا می دانی چرا این آموزش ها رایگان است؟ چون سرمایه گذاری روی این نوجوانان، در واقع سرمایه گذاری روی آیندهٔ دیجیتال ایران است. آن ها قرار است چیزهایی خلق کنند که هنوز حتی اسمش را هم نشنیده ایم. و گیلان، با این حرکت، دارد خودش را به یک قطب نوآوری تبدیل می کند—البته اگر خانواده ها بگذارند بچه ها به جای حفظ کردن فرمول های بی کاربرد، کدنویسی یاد بگیرند!
پس اگر دانش آموز گیلانی هستی، یا پدر و مادری که می خواهد فرزندش از قافله عقب نمان