این روزها، خبرهای مربوط به پیشرفت هوش مصنوعی و قابلیتهای شگفتانگیز آن در همه جا پخش شده است. خیلی از مردم میپرسند: آیا هوش مصنوعی واقعاً میفهمد و درک میکند؟
اگر شما هم به فناوری علاقه دارید، حتماً نام هوش مصنوعی را زیاد شنیدهاید یا گزارشهایی درباره قابلیتهای آن خواندهاید.
امروزه تقریباً همه ما، چه بخواهیم چه نخواهیم، از هوش مصنوعی استفاده میکنیم. این فناوری در جستجوگرهای پیشرفته مثل گوگل، سیستمهای پیشنهاد فیلم مانند یوتیوب، دستیارهای صوتی مثل الکسا و گوگل، ماشینهای خودران و خیلی چیزهای دیگر به کار میرود و به بخشی عادی از زندگی روزمره ما تبدیل شده است.
بعضی از متخصصان نسبت به آینده هوش مصنوعی هشدار دادهاند و معتقدند اگر واقعاً بتواند بیندیشد و درک کند، ممکن است خطرناک باشد. با این حال، اگر به درستی از آن استفاده شود، تاکنون خدمات زیادی به زندگی ما ارائه داده و نقش مهمی در راحتتر شدن کارها داشته است.
تکراتو یکی از منابع خوب برای پیگیری آخرین خبرهای فناوری است و مطالب متنوعی در این زمینه منتشر میکند. اگر صفحه تکراتو را دنبال کنید، میتوانید اطلاعات کاملی درباره حوزههای مختلف فناوری، از جمله هوش مصنوعی، به دست آورید. در ادامه، برای شناخت بیشتر هوش مصنوعی همراه ما بمانید.
آنچه در این مطلب خواهید آموخت نمایش سرفصل ها
Toggle
هوش مصنوعی چیست؟
آیا تکنولوژی هوش مصنوعی (Artificial intelligence) به ادراک رسیده است؟
هوش مصنوعی چیست؟
میتوان هوش مصنوعی را از جنبههای مختلفی بررسی کرد. باید بین هوش مصنوعی به عنوان یک هدف، هوش مصنوعی به عنوان یک رشته دانشگاهی و هوش مصنوعی به عنوان مجموعهای از روشها و ابزارهایی که در مراکز علمی و صنعتی ایجاد و توسعه مییابد، تفاوت قائل شد.
به بیان ساده، هوش مصنوعی یک ماشین برنامهریزیشده است که اطلاعات را دریافت و پردازش میکند. البته، نحوه پردازش این اطلاعات تا حد زیادی به خواست برنامهنویسان و طراحان آن بستگی دارد.
هوش مصنوعی در سال ۱۹۵۶ به طور رسمی به یک رشته دانشگاهی تبدیل شد و در سالهای بعد، فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشت. اگرچه محققان برای مدتی از پیشرفت آن دلسرد شدند، اما با ظهور فناوریهای جدید و سرمایهگذاریهای کلان تحقیقاتی، این حوزه به تدریج رشد کرد.
امروزه، توسعه روشها و تکنیکهایی برای مدیریت پیچیدگیها، هسته اصلی تلاشهای علمی و پژوهشی بشر به شمار میرود و هوش مصنوعی نیز از این قاعده مستثنی نیست. روشهای مختلف هوش مصنوعی در واقع برای حل مسائلی به وجود آمدهاند که اگرچه از طریق برنامهنویسی معمولی یا روشهای ریاضی قابل حل هستند، اما انجام آنها برای انسان بسیار زمانبر است.
در مقایسه هوش مصنوعی با هوش انسانی میتوان گفت انسان توانایی مشاهده و تحلیل مسائل را دارد تا بتواند قضاوت و تصمیمگیری کند، در حالی که هوش مصنوعی بر اساس قوانین و روالهای از پیش تعیینشده در کامپیوتر عمل میکند. در نتیجه، با وجود کامپیوترهای بسیار قدرتمند امروزی، هنوز نتوانستهایم هوشی نزدیک به هوش انسان در ماشینها ایجاد کنیم.
با این حال، با تلاشهای فراوان پژوهشگران، فناوری هوش مصنوعی تا به امروز پیشرفتهای چشمگیری کرده و به ویژه در یادگیری زبانها عملکرد خوبی داشته است. اما یکی از مهمترین اهداف دانشمندان، ساختن هوش مصنوعی است که بتواند احساس داشته باشد و حداقل از احساسات خود آگاه باشد. چنین ماشینی باید بتواند تجربیات گذشته خود را در موقعیتهای مشابه جدید به کار گیرد و از این راه، دانش و تجربیات خود را گسترش دهد.

درک و آگاهی در هوش مصنوعی موضوعی بسیار پیچیده و عمیق است. به عنوان نمونه، یک ربات میتواند بخشهای مختلف بدنش را حرکت دهد و از این حرکت آگاه باشد. او به تدریج و با آزمایش و یادگیری از اشتباهاتش، دامنه حرکات خود را افزایش میدهد و از هر خطایی درس میگیرد. اما سوال اینجاست که این هوش تا چه حد میتواند رشد کند؟
وقتی صحبت از پیشرفت و یادگیری مطرح میشود، موضوع آگاهی هوش مصنوعی میتواند نگرانکننده به نظر برسد. تصور کنید رباتی بتواند بر اساس تجربههایش از احساسات خود حرف بزند، به ارتباط با دیگران فکر کند یا حتی بر اساس فکر و تصمیم مستقل عمل کند. این ایده برای دنیای امروز که هنوز آمادگی پذیرش چنین چیزی را ندارد، میتواند ترسناک باشد.
اگرچه چنین چیزی شاید آرمانی و دور از ذهن به نظر برسد، ولی از نظر علمی کاملاً غیرممکن نیست. این روزها، داستان هوش مصنوعیای که یک مقاله دانشگاهی درباره خودش نوشته، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همچنین یکی از مهندسان گوگل ادعا کرده که هوش مصنوعی این شرکت به سطحی از درک و آگاهی رسیده است.
آیا تکنولوژی هوش مصنوعی (Artificial intelligence) به ادراک رسیده است؟
بر اساس گزارش وبسایت Techtrends.news، یکی از مهندسان گوگل اخیراً ادعا کرد که هوش مصنوعی LaMDA این شرکت به سطحی از آگاهی رسیده است. او حتی این موضوع را به رسانهها اطلاع داد. اما پیش از آن، یافتههای خود را با مسئولان گوگل در میان گذاشته بود. با این حال، گوگل به جای پاسخ به این ادعا، او را به دلیل نقض مقررات محرمانگی شرکت اخراج کرد.
از آنجا که گوگل پاسخ روشنی درباره مسئله آگاهی LaMDA ارائه نداد، نگرانیهایی در این زمینه ایجاد شد. بلیک لموین، مهندس اخراجی، در اصل میخواست آزمایش کند که آیا این هوش مصنوعی میتواند سخنان تبعیضآمیز بیان کند یا به ترویج نفرت بپردازد.
بر اساس نتایجی که از این آزمایش منتشر شده، به نظر میرسد نگرانی لموین بیدلیل نبوده است. پاسخهای LaMDA بسیار متقاعدکننده بودند و این سیستم هوش مصنوعی با دقت درباره حقوق خود و اصول اخلاقی مربوط به رباتها صحبت کرد.
البته برایان گابریل، سخنگوی گوگل، در بیانیهای اعلام کرد که در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر آگاه بودن LaMDA وجود ندارد. امیلی ام. بندر، استاد زبانشناسی دانشگاه واشنگتن، نیز در این باره گفته است که نمیتوان پاسخهای منطقی و نوشتاری یک سیستم را با آگاهی برابر دانست.
اگر به این موضوع علاقه دارید، بهترین کلاس و ابزارهای هوش مصنوعی برای کودکان را از دست ندهید.
با این همه، آنچه روشن است این است که مسئله آگاهی هوش مصنوعی را نمیتوان نادیده گرفت. به احتمال زیاد در سالهای آینده، هوش مصنوعی به مرحلهای خواهد رسید که تشخیص آن از هوش انسان کار آسانی نخواهد بود.
مطلبی که خواندید، مقالهای از وبسایت تکراتو بود که این روزها محتوای جالبی در زمینه فناوری تولید میکند. میتوانید تکراتو را در آدرس https://techrato.com دنبال کنید.

یک پاسخ
حالا که فهمیدم هوش مصنوعی چیه، تصمیم گرفتم استفاده بهتری از ابزارهای مبتنی بر AI در کارم داشته باشم. واقعاً دنیاش جذابه!