بازی های محلی تنکابن

پربازدیدترین این هفته:

آموزش های کسب و کار هشتینو
دیگران در حال خواندن این صفحات هستند:

اشتراک گذاری این مطلب:

فهرست مطالب:

بازی‌های محلی تنکابن، بخشی از میراث فرهنگی غنی این منطقه هستند که نسل‌ها به عنوان سرگرمی و وسیله‌ای برای تقویت روابط اجتماعی و مهارت‌های فردی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در ادامه، به معرفی و توضیح چند نمونه از این بازی‌ها می‌پردازیم.

بازی‌های محلی تنکابن

بشین و پاشو

در این بازی، بازیکنان در محوطه‌ای نزدیک به هم می‌ایستند. مربی کلماتی مانند “بشین”، “پاشو”، “نشین” و “پانشو” را به طور تصادفی و نامرتب ادا می‌کند و بازیکنان موظف به اجرای حرکات دستور داده شده هستند. تأخیر و اشتباه در اجرا به منزله خطاست و بازیکن خاطی از بازی خارج می‌شود. لازم به ذکر است که لفظ “نشین” به معنای “پاشو” یا “ایستاده بمان” و لفظ “پا نشو” به معنای “بشین” یا “نشسته بمان” است.

بیست سوالی

در این بازی، دو گروه بازیکن روبروی هم قرار می‌گیرند. گروه اول بین خودشان چیزی را به عنوان موضوع انتخاب می‌کنند. گروه دوم با مطرح کردن حداکثر ۲۰ سوال باید به آن موضوع برسند. پاسخ سوال‌ها فقط باید “بله” یا “نه” باشد. گروهی که بتواند با سوالات کمتر به پاسخ دست پیدا کند، برنده است.

برای گسترش دانش خود، مقاله بازی محلی تنور گرمه را مطالعه کنید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بازی محلی یزد ادامه دهید.

تاپ تاپ خمیر

این بازی با هدف سرگرمی، تقویت حافظه و دقت انجام می‌شود. یک نفر بزرگ‌تر (اوستا) یکی از بچه‌ها را به حالت سجده می‌خواباند و به او می‌گوید چشم‌هایش را ببندد. سپس دست یکی از بچه‌ها را بالا می‌برد و در حالی که آرام آرام به پشت او می‌زند، این شعر را می‌خواند:

“تاپ تاپ خمیر
شیشه پر پنیر
دست کی بالا؟”

در این موقع، بازیکن باید حدس بزند که دست چه کسی بالا برده شده است. اگر درست بگوید، برنده است و یک امتیاز می‌گیرد و شخصی که دستش بالا برده شده بود، باید جای او را بگیرد. اگر اشتباه بگوید، یک امتیاز منفی می‌گیرد و باید خودش بازی را تکرار کند. این بازی ادامه دارد تا زمانی که بازیکن درست حدس بزند و در پایان، امتیاز شماری می‌کنند و امتیاز هر کس بیشتر بود، برنده است.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بازی محلی زابل بیابید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بازی محلی ژاپن ادامه دهید.

دستمال پشتی

در این بازی، تعداد شرکت‌کنندگان از ۴ تا ۱۵ نفر یا حتی بیشتر است. کودکان به شکل دایره روی زمین می‌نشینند. یکی از بچه‌ها “گرگ” می‌شود و دور دایره پشت سر دیگران می‌چرخد. او بی‌سروصدا و بدون اینکه کسی بفهمد، دستمالی را که در دست دارد، پشت سر یکی از کودکان می‌اندازد. آن‌ها باید حواس‌شان را جمع کنند و او را زیر نظر داشته باشند تا اگر دستمال را پشت سرشان انداخت، بفهمند. نفری که گرگ دستمال را پشتش می‌اندازد، باید آن را بردارد و دنبال گرگ بدود. اگر او را بگیرد، برنده می‌شود و نفر اول در جای او می‌نشیند. در حال تعقیب و گریز گرگ، بچه‌ها با هلهله و هیجان دوست‌شان را تشویق می‌کنند که گرگ را بگیرد. حالا برنده جای گرگ را می‌گیرد و دور دایره می‌چرخد و دستمال را پشت یکی از بچه‌های دیگر می‌اندازد. اگر کودکی که دستمال پشتش انداخته شده، نفهمد و بازیکن یک دور بچرخد، بچه‌ها با هم می‌خوانند:

“تخم‌مرغ گندیده
یکی ز ما رنجیده”

و آنکه نفهمیده دستمال را پشت سر او انداخته‌اند، باید در وسط دایره بنشیند. این بازی در گذشته یکی از سرگرمی‌های کودکان بود و جای اسباب‌بازی‌های متنوع امروزی را می‌گرفت، اما با هدف مشخصی انجام نمی‌شد. امروزه، می‌توان کودکان را با هدف تقویت سرعت عمل، دقت و کنجکاوی، تقویت حواس و تمرکز و لذت و هیجان به انجام این بازی تشویق کرد.

نتیجه‌گیری

بازی‌های محلی تنکابن نه تنها به عنوان سرگرمی، بلکه به عنوان ابزاری برای تقویت مهارت‌های اجتماعی، فیزیکی و ذهنی کودکان و نوجوانان عمل می‌کنند. احیای این بازی‌ها می‌تواند به حفظ فرهنگ بومی و تقویت روابط اجتماعی در جامعه کمک کند.

برای مطالعه بیشتر، به بازی محلی فارس سری سر بزنید.

اینجا می تونی سوالاتت رو بپرسی یا نظرت رو با ما در میون بگذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *