با سلام به کاربران هشتینو، با ارائه آن روز در این وادی.
.
.
از احمد شاملو با شما هستیم.
به یاد ِ زنده‌ی جاودان مرتضا کیوان آن روز در این وادی پاتاوه گشادیم که مرده‌یی اینجا در خاک نهادیم.
چراغ‌اش به پُفی مُرد و ظلمت به جان‌اش درنشست اما چشم‌انداز ِ جهان همچنان شناور ماند در روز ِ جهان.
□ مُرده‌گان در شب ِ خویش از مشاهده بی‌بهره می‌مانند اما بند ِ ناف ِ پیوند هم ازآن‌دست به جای است.
ــ یکی واگَرد و به دیروز نگاهی کن:
آن سوی فرداها بود که جهان به آینده پا نهاد.
۷ فروردین ِ ۱۳۷۲