با سلام به کاربران سایت هشتینو. امروز با ارائه شعر زیبای « ری را »
اثر نیما یوشیج با شما خواهیم بود.
« ری را»
.
.
.
صدا می آید امشب از پشت « کاچ»
که بند آب برق سیاه تابش تصویری از خراب در چشم می کشاند.
گویا کسی است که می خواند.
.
.
اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوش ربایی من آوازهای آدمیان را شنیده ام در گردش شبانی سنگین؛ زاندوه های من سنگین تر.
و آوازهای آدمیان را یکسر من دارم از بر.
یکشب درون قایق دلتنگ خواندند آنچنان؛ که من هنوز هیبت دریا را در خواب می بینم.
ری را.
ری را.
.
.
دارد هوا که بخواند.
درین شب سیا.
او نیست با خودش، او رفته با صدایش اما خواندن نمی تواند.
1331