با سلام به کاربران هشتینو، با ارائه ظلمات ِ مطلق ِ نابینایی از احمد شاملو با شما هستیم.
به ایرج کابلی ظلمات ِ مطلق ِ نابینایی.
احساس ِ مرگ‌زای تنهایی.
«ــ چه ساعتی‌ست؟
(از ذهن‌ات می‌گذرد) چه روزی چه ماهی از چه سال ِ کدام قرن ِ کدام تاریخ ِ کدام سیاره؟
»
تک‌سُرفه‌یی ناگاه تنگ از کنار ِ تو.
آه،
احساس ِ رهایی‌بخش ِ هم‌چراغی!
۱ مهر ِ ۱۳۷۰