امنیت در فضای مجازی، بخش بسیار مهمی از زندگی آنلاین ماست و نقش مرکزی را بازی میکند. از سوی دیگر، با آمدن هوش مصنوعی و سیستمهای یادگیری ماشین که امروزه همهجا دیده میشوند، محافظت از اطلاعات شخصی سختتر شده است.
سال گذشته، اتحادیه اروپا قانونی به نام «مقررات عمومی حفاظت از داده» یا به اختصار GDPR را تصویب کرد. یکی از بخشهای کلیدی این قانون، حق فراموش شدن نام دارد.
شاید برایتان جالب باشد که گاهی از افراد خواسته میشود تمام اطلاعات خود را از فضای اینترنت، شبکههای اجتماعی و موتورهای جستجو پاک کنند تا کنترل بیشتری روی دادههای خود داشته باشند.
این کار، علاوه بر اینکه مانند یک تمرین ذهنی عمل میکند تا رمزهای عبور و سایتهای پرکاربردمان را بهتر به خاطر بسپاریم، باعث افزایش امنیت اطلاعات ما نیز میشود و دست هکرها برای سوءاستفاده از دادههایمان کمتر باز میماند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، استفاده از هوش مصنوعی بینگ؛ انقلابی در وبگردی هوشمند را از دست ندهید.
همه ما میدانیم که امنیت در فضای مجازی چقدر اهمیت دارد. اما از وقتی اینترنت به وجود آمده، موضوع حریم خصوصی کمتر مورد توجه جدی قرار گرفته است. اگرچه همیشه در دولتها و رسانهها گفتوگوهای زیادی درباره نحوه جمعآوری، نگهداری و استفاده از دادهها در جریان بوده است.
در این مقاله بهترین کلاس و ابزارهای هوش مصنوعی برای کودکان اطلاعات مفیدی آمده است.
گاه حتی رسانهها و دولتها بر سر مالکیت عمومی اطلاعات با هم اختلاف پیدا میکنند. با وجود آنکه با چالشی حیاتی به نام امنیت سایبری روبرو هستیم، اما هنوز نتوانستهایم به خوبی از آن محافظت کنیم.
در ادامه میخوانید:
– در عصر اطلاعات و رباتهای هوشمند، چطور از دادههای خود مراقبت کنیم؟
– چگونه به ماشینهای یادگیرنده بیاموزیم که فراموش کنند؟
– چه اطلاعاتی درباره دادههای خود داریم؟
– مسیری برای بخشایش گشوده شد.
واقعا در عصر فناوری اطلاعات و روباتهای هوشمند چگونه میتوانیم مراقب دادههای خود باشیم؟
امروزه تقریباً همه شرکتهای مدرن، دولتها، رسانهها و حتی افراد عادی در حال جمعآوری اطلاعات هستند. شرکتها میخواهند درباره مشتریان و کاربرانشان بیشتر بدانند و این دادههای ذخیرهشده را یا میفروشند یا به شکلهای مختلف از آنها استفاده میکنند.
حتی سیستمهای هوش مصنوعی نیز از این اطلاعات برای ارائه پیشنهادهای مناسب در موتورهای جستجو بهره میبرند. احتمالاً برای شما هم پیش آمده که وارد سایتی برای تماشای فیلم شوید و با پیشنهادهایی روبرو شوید که دقیقاً مطابق سلیقه شماست. در چنین مواقعی ممکن است تعجب کنید که آن سایت چطور فهمیده به چه نوع فیلمهایی علاقه دارید.
وقتی دادهها به شکل کدهای ماشینی درمیآیند، دیگر راه سادهای برای پیگیری و کنترل تأثیر آنها بر خروجی سیستم وجود ندارد. وقتی به حق فراموشی فکر میکنیم، میبینیم که پس گرفتن اطلاعات خاص از شرکتهای خصوصی و دفاتری که دادهها را نگهداری میکنند، کاری بسیار سخت و تقریباً غیرممکن است.
با این وجود، باید بدانیم که حتی اگر بتوانیم این دادهها را از شرکتها و intermediaries پس بگیریم، یک پرسش بزرگ و سخت همچنان پیش روی ما باقی میماند.
چطور به ماشینهای هوشمند، فراموشی را آموزش دهیم؟
این سوال برای کودکان و نوجوانان که در این عصر به سن بلوغ میرسند، اهمیت بیشتری دارد، زیرا آنها نسل هوشمصنوعی هستند.
کودکان عصر هوش مصنوعی انتخاب میکنند که از فضای یادگیری جمعی که جامعه به آنها میدهد، در جهت تکامل استفاده کنند، ولی نمیدانند چگونه باید به ماشینها فراموشی را بیاموزند.
هوش مصنوعی در آینده نزدیک پیشرفتهای بیشتری خواهد کرد. به عنوان مثال، امروز مشاوران پذیرش کالج میتوانند عکسهای متقاضیان را در پلتفرمهای رسانه جمعی پیدا کنند و در آینده، ممکن است بتوانند صدای ضبطشده متقاضی را به عنوان یک دستیار ۱۲ساله بشنوند.
صدایی که توسط یک دستیار صدا در خانه کودک گرفته شده است. نسل هوش مصنوعی حق دارد که از هوش مصنوعی بترسد و فراموشی را یاد بگیرد.
دارن شو (Darren Shou)، محقق و استراتژیست شرکت سیمانتک (Symantec) و نویسنده مجله فناوری وایرد(wired) است. شرکت سیمانتک بزرگترین شرکت تولیدکننده نرمافزارهای امنیتی برای رایانههای شخصی در دنیاست، مهمترین محصول این شرکت ضدویروس نورتون است.
دارن شو در مجله وایرد نوشته است: از لحاظ تاریخی، ما سخت تلاش کردهایم تا تضمینهایی برای کودکان ایجاد کنیم. این قوانین در تبلیغات، ثبت سوابق پروندههای کیفری نوجوانان، قانون حفاظت از حریم خصوصی آنلاین یا ابتکارات دیگر هستند.
ما به یک خط جداکننده بین بزرگسالی و کودکی معتقد هستیم. کودکانی که به سن بلوغ میرسند، همیشه از این امتیاز بهرهمند نیستند. مجموعه دادههای فراوان به همراه هوش مصنوعی به زندگی روزمره انسانها وارد میشوند؛ بدون آنکه کمترین نظارتی روی آنها اتفاق بیفتد.
محققان کشف کردهاند که هوش مصنوعی میتواند اسرار و اطلاعات اشخاص یا سازمانها را افشا کند. این کشف به این معنی است که ناتوانی در فراموش کردن دادهها تنها بر حریم خصوصی شخصی تاثیر نمیگذارد، بلکه میتواند برای امنیت جهانی مشکلات واقعی ایجاد کند
سالهاست که جوامع مختلف درگیر مباحثات بسیار جدیتری نسبت به پیشرفتهای روزمره بودند؛ مسائلی که امروز ممکن است بیاهمیت به نظر برسند.
برای مثال، در اواسط قرن بیستم معرفی رادیوهای خودرو در مقایسه با آزادی دیجیتالی که امروز مردم با آن دست به گریبان هستند، باعث نگرانی بیشتری از سوی دولت ایالاتمتحده شدهاست.
فقدان مجموعه دادهها و تحلیل آنها به این معناست که دستگاههای هوش مصنوعی دنیا خلاقیت آینده ما را از بین میبرد. اشتباهات، تصادفات و لحظات تاثیرگذار در دنیای فیزیکی به کودکان زندگی را میآموزند اما درباره دنیای دیجیتال، آموزشی به کودکان داده نمیشود.
دنیایی که همه چیز در آن با هر کلیک، بازدید، بازخورد، تعامل و خرید ثبت و تحلیل میشود. چیزی که این مسئله را جدیتر میکند، این است که حجم عظیمی از دادهها در دنیای آنلاین وجود دارد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه راهنمای کامل فعالسازی هوش مصنوعی سامسونگ.
در گذشته کامپیوترها بهسادگی دستورهای کتبی را اجرا میکردند اما اکنون سیستمهای هوش مصنوعی پیشرفته میتوانند دادهها را تحلیل کنند تا به یک راهحل مناسب برسند. اکنون بسیاری از سیستمهای هوش مصنوعی به «جعبههای سیاه» تبدیل شدهاند.
-
در مورد دادههایمان چه میدانیم؟
در اصل، بیشتر مردم میدانند که استفاده از خدمات آنلاین، یک رابطه دوطرفه است. اما معمولاً توجهی به حجم اطلاعاتی که جمعآوری میشود یا نحوه استفاده از آنها ندارند.
ما معمولاً یک ایمیل یا تاریخ تولد را فقط یک تکه اطلاعات کوچک میبینیم. مشکل اینجاست که وقتی این تکههای کوچک کنار هم گذاشته میشوند و با کمک الگوریتمها پردازش میگردند، یک تصویر کامل و دقیق از ما ساخته میشود. هوش مصنوعی سپس تمام این دادهها را برای اهداف شخصی به کار میبرد.
خیلی از افراد فکر میکنند که این شخصیسازی دادهها چیز خوبی است، اما در واقع اینطور نیست. اگر کمی جلوتر را نگاه کنیم، با پرسشهای جدی درباره حقوق انسان و هوش مصنوعی روبرو میشویم.
مثلاً اینکه یک انسان پس از مرگ چه حقی بر اطلاعاتش دارد؟ آیا باید به هوش مصنوعی اجازه دهیم تا انتخابها یا رفتارهای فردی را که از دنیا رفته پیشبینی کند؟
یا فرض کنید کسی مرگ مغزی شده و هیچ خانوادهای ندارد. در این حالت، او نمیتواند در مورد اهدای اعضای بدنش تصمیم بگیرد. آیا فکر کردهاید که در آیندهای نزدیک، هوش مصنوعی میتواند در چنین تصمیمهای دشواری کمککننده باشد؟
مسیری برای بخشش ساخته شد
هوش مصنوعی در ابتدا در محیط دانشگاه و برای پیشبرد اهداف علمی و آموزشی به وجود آمد. کسانی که در توسعه آن نقش داشتند، قصدشان کمک به بشریت و انجام کارهای نیک بود. به لطف پیشرفتهای هوش مصنوعی، بیماریها درمان شدند و به افراد گرسنه غذا رسید.
امروزه هوش مصنوعی در بیشتر کسبوکارها نقش مهمی دارد و با پیشرفت بیشتر آن، به زودی تاثیرش را در تمام صنایع خواهیم دید.
یکی دیگر از مزیتهای هوش مصنوعی، آموزش روشهای تولید و فروش محصولات است. هوش مصنوعی به سازندگان نشان میدهد که مشتریان دقیقاً چه چیزی میخواهند.برای یادگیری پیشرفته، به بهترین هوش مصنوعی ساخت پاورپوینت + آموزش هوش مصنوعی gamma مراجعه کنید.
برای مطالعه بیشتر، به تاثیر هوش مصنوعی در کسب و کار از دید دوره mba سری سر بزنید.
با وجود توانایی بالای هوش مصنوعی در ذخیره حجم عظیمی از اطلاعات، گاهی لازم است برخی از این دادهها پاک شوند. به همین دلیل پژوهشگران در پی یافتن راهی ساده برای «فراموشی دادهها» هستند. به نظر میرسد سیستمهای هوش مصنوعی حافظهای قوی مانند فیل دارند، اما برخلاف فیل، فراموش نمیکنند.
از سوی دیگر، محققان دریافتهاند که هوش مصنوعی ممکن است اسرار افراد یا سازمانها را فاش کند. این مسئله نشان میدهد که ناتوانی در پاک کردن دادهها، نه تنها حریم خصوصی افراد را به خطر میاندازد، بلکه ممکن است تهدیدی برای امنیت جهانی باشد.
هنوز برای جلوگیری از این خطر دیر نشده است. در این مورد، مقصر اصلی انسانها هستند، نه هوش مصنوعی.
اکنون وقت آن است که راهحلهایی برای محافظت از دادهها در سیستمهای هوش مصنوعی ارائه شود.واقعیت این است که حریم خصوصی مسئله سادهای نیست، اما میتوان با ایجاد محدودیتها و قوانین محکم، نظم و امنیت را بازگرداند. این قوانین و محافظتها در مورد حریم خصوصی دادهها نیز صادق است.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب هوش مصنوعی لاما چیست و چگونه با آن کار کنیم؟ را بخوانید.