با گسترش روشهای نوین پرورش دام، مشکل کمبود خوراک دام در بسیاری از نقاط جهان به وجود آمد. این مسئله، دامداران و محققان را به فکر واداشت تا از پسماندههای کشاورزی و دامپروری به عنوان منابع جدید غذایی برای دام استفاده کنند. در این زمینه، پیشرفتهای خوبی هم حاصل شد که یکی از آنها، به کارگیری کود مرغی برای تغذیهی دامهای نشخوارکننده است.
از آنجا که پروتئین، گرانترین بخش خوراک دام به شمار میرود، استفاده از کود مرغی به عنوان یک منبع پروتئینی، نه تنها از آسیبهای زیستمحیطی میکاهد، بلکه میتواند جایگزین بخشی از منابع پروتئینی پرهزینه شود و هزینهی کلی خوراک دام را کاهش دهد.
پردازش و فرآوری کود طیور باعث از بین رفتن عوامل بیماریزا، بهبود کیفیت نگهداری و همچنین خوشخوراکتر شدن آن برای دام میشود. کود مرغی حدود ۳۰ تا ۳۴ درصد پروتئین خام در هر کیلوگرم دارد و سرشار از املاح معدنی است؛ به همین دلیل، منبع بسیار مناسبی برای استفاده در جیرهی غذایی دامهای نشخوارکننده محسوب میشود.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در فرمول خوراک بره پرواری پیدا کنید.
مطالعات نشان داده که افزودن کود طیور به خوراک دامهایی که با علوفه سورگوم تغذیه میشوند، باعث افزایش مصرف غذا، بهتر شدن هضم و در نهایت افزایش وزن گوسالههای پرواری میشود. به این ترتیب، انتخاب بهترین خوراک ارزان برای دام که بتواند نیازهای غذایی آن را برطرف کند و جایگزین مقرونبهصرفهای برای جو و ذرت باشد، بسیار اهمیت دارد.
مقاله نحوه نگهداری از گوسفندان در فصل گرما [راهکارهای عملی] منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
توصیه میکنیم حتماً مقاله بیماری اکتیمای واگیر در دام چیست و چطور آن را کنترل کنیم؟ را مطالعه کنید.
در این مطلب میخوانید:
Toggle
روشهای تهیه کود مرغی برای خوراک دام
دستاوردهای اصلی تحقیق درباره کود مرغی برای خوراک دام
بحث و جمعبندی
برای گسترش دانش خود، مقاله ضریب تبدیل دام، عوامل موثر و اهمیت آن را مطالعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه همه چیز درباره اسیدوز شکمبه گاو و گوسفند.
مواد و روشهای تهیه کود مرغی برای خوراک دام
تهیه کود مرغی: در یک کارگاه در سمنان، کود جوجههای گوشتی با استفاده از گرما فرآوری شد. این کار با حرارت ۱۶۰ درجه سانتیگراد و به مدت ۵۰ دقیقه انجام شد تا کاملاً بهداشتی و عاری از عوامل بیماریزا شود.
دامها: در این پژوهش از ۶۰ گوساله نر از نژاد هلشتاین استفاده شد. میانگین وزن این گوسالهها حدود ۳۳۰ کیلوگرم و سن آنها بین ۷ تا ۸ ماه بود. همه این دامها در یک مجتمع پرواربندی در سمنان نگهداری شدند. گوسالهها به چهار گروه ۱۵ تایی تقسیم شدند. ۳۵ روز اول به منظور عادت کردن دامها به محیط و شرایط جدید در نظر گرفته شد و پس از آن، دوره اصلی تحقیق به مدت ۱۸۰ روز آغاز شد.
جیرههای غذایی: چهار نوع برنامه غذایی مختلف طراحی شد که در آنها مقدار کود مرغی به کار رفته متفاوت بود (صفر، ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد). با این حال، همه این جیرهها از نظر مقدار انرژی و پروتئین با هم برابر بودند. محتوای جیرهها شامل موادی مانند یونجه، ذرت سیلو شده، جو، سبوس گندم، نان خشک و افزودنیهایی مانند اوره، نمک و مکملهای ویتامینی و معدنی بود.
بررسیها و سنجشها: در طول این مطالعه، موارد زیر به دقت اندازهگیری و ثبت شد:
– مقدار غذایی که هر روز توسط گوسالهها خورده میشد.
– میزان وزنی که آنها در طول زمان به دست آوردند (هر ۳۰ روز یکبار و پس از حدود ۱۶ تا ۱۸ ساعت ناشتا بودن، گوسالهها توزین میشدند).
– کارایی تغذیه (یعنی مقدار غذایی که برای افزایش یک کیلوگرم وزن لازم است).
– در پایان دوره و پس از کشتار، وزن لاشه و اندامهای داخلی (آلایشها) نیز اندازهگیری شد.
روش تحلیل آماری: این پژوهش با یک طرح آماری خاص و با استفاده از نرمافزار SAS و آزمون دانکن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت تا نتایج به دست آمده از گروههای مختلف با یکدیگر مقایسه شوند.
اگر سوالاتی دارید، مقاله کمبود فسفر در گاو: علائم، علل، درمان و پیشگیری به شما کمک خواهد کرد.
نتایج کلیدی حاصل از تحقیق کود مرغی برای خوراک دام
میزان خوراک مصرفی: بهطور میانگین، هر دام در طول این پژوهش بین ۱۰.۳۱ تا ۱۰.۸۲ کیلوگرم ماده خشک در روز مصرف کرد. این مقدار بین گروههای مختلف تفاوت چشمگیری نداشت. در ماههای سوم تا پنجم تغییرات کوچکی دیده شد، اما این تغییرات در کل دوره تأثیر خاصی نداشت.
در این مقاله جایگزین علوفه در خوراک دام اطلاعات مفیدی آمده است.
اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با انگلهای شایع تابستانی در دام و روشهای پیشگیری به شما کمک خواهد کرد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در کمبود منیزیم در گاو – علل، علائم و درمان پیدا کنید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله علت ریختن نشخوار از دهان گوسفندان – 5 دلیل مهم که باید بدانید را مطالعه کنید.
سرعت رشد: دامها بهطور متوسط روزانه بین ۱۲۱۱ تا ۱۳۳۳ گرم افزایش وزن داشتند که این مقدار هم بین گروهها تفاوت معنیداری نداشت. در ماه اول، گوسالههای گروه شاهد و گروهی که ۵ درصد کود مرغی دریافت میکردند، رشد سریعتری برای جبران رشد قبلی نشان دادند. اما گروههایی که درصد بیشتری کود مرغی دریافت میکردند، به زمان بیشتری برای عادت کردن نیاز داشتند. از ماه پنجم به بعد، به دلیل سنگین شدن دامها (حدود ۴۰۰ کیلوگرم)، روند افزایش وزن به صورت طبیعی کندتر شد.
مقاله راه های سریع افزایش وزن دام- وزن گیری دام منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
بازده خوراک: برای تولید هر کیلوگرم افزایش وزن، به طور متوسط بین ۸.۱ تا ۸.۶ کیلوگرم خوراک مصرف شد که این رقم نیز در بین تمام گروهها یکسان بود.
ویژگیهای لاشه: وزن لاشه گرم بین ۲۲۳ تا ۲۲۶ کیلوگرم و درصد لاشه بین ۴۴ تا ۴۵ درصد بود. وزن اندامهای داخلی خوراکی (مانند جگر و قلب) و غیرخوراکی (مانند پوست و شکمبه) نیز تفاوتی نداشت. معاینه دامپزشکی نشان داد که رنگ، بو و وضعیت کلی اندامها در همه گروهها طبیعی و یکسان است.
مقاله علت ریختن پشم گوسفندان حاوی اطلاعات جامعی است.
هزینهها: جیرههای حاوی ۱۰ درصد و ۱۵ درصد کود مرغی، در نهایت هزینه کمتری برای تغذیه دامها داشتند.
در صورت علاقهمندی، مطلب جایگزین ذرت در خوراک دام را از دست ندهید.
بحث و نتیجهگیری
نتایج این تحقیق نشان داد که اگر تا ۱۵ درصد از خوراک دام، از کود مرغی فرآوریشده تشکیل شود، بر عملکرد گاوهای پرواری (یعنی میزان خوراک مصرفی، سرعت رشد و بازدهی غذایی) و همچنین کیفیت گوشت آنها اثر بدی نمیگذارد. این کار میتواند جایگزین بخشی از خوراکهای پروتئینی پرهزینه شود. این یافتهها با نتایج تحقیقات پیشین (مانند Talib & Ahmed در سال ۲۰۰۸ و Obeidat و همکاران در سال ۲۰۱۱) هماهنگ است. با این حال، برای شرایط واقعی مزرعه، استفاده از بیش از ۱۰ درصد کود مرغی در جیره غذایی پیشنهاد نمیشود تا از بروز مشکلات احتمالی در هضم غذا یا عدم پذیرش آن توسط دام جلوگیری شود. به کارگیری این روش علاوه بر صرفهجویی اقتصادی، میتواند به کاهش آلودگیهای زیستمحیطی نیز کمک کند، البته به شرطی که فرآیند آمادهسازی و فرآوری آن با دقت کافی انجام پذیرد.
مقاله حاضر، به مطالعه دقیق و کامل اثرات استفاده از مقادیر گوناگون کود مرغی فرآوریشده در خوراک، بر عملکرد پرواری گوسالههای نر نژاد هلشتاین میپردازد.
این مقاله پژوهشی در شماره پاییز سال ۱۳۹۳ مجله “علوم دامی ایران” به چاپ رسیده است. نویسندگان این مقاله عبارتاند از: احمد محمدی (دانشجوی کارشناسی ارشد)، یوسف روزبهان (دانشیار دانشگاه تربیت مدرس) و حسن فضائلی (دانشیار مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور).
هدف این پژوهش، آن است که ببیند آیا میتوان از کود مرغی که به شکل ویژهای فرآوری شده، در خوراک گوسالههای پرواری استفاده کرد یا نه. این کار دو فایده اصلی دارد: اول اینکه این کود میتواند به عنوان یک منبع پروتئین کمقیمت مورد استفاده قرار گیرد و هزینهها را کاهش دهد و دوم اینکه به حل مشکلات زیستمحیطی کمک کند. نکته مهم این است که این جایگزینی نباید تأثیر منفی بر رشد و سلامت گوسالهها بگذارد.