هم خانواده کلمه حافظ
کلمه “حافظ” هرچند ریشه عربی دارد، اما در زبان فارسی بسیار کاربرد دارد. این واژه در فارسی به معنای “نگهبان” است و به عنوان یک نام برای پسران نیز استفاده میشود.
برای ما ایرانیان، شنیدن این کلمه، دو چیز را به یاد میآورد: نخست، حافظ شیرازی، شاعر بزرگ ایران زمین، و دوم، افرادی که قرآن کریم را از بر دارند. در ادامه، با خانواده و واژههای هممعنی این کلمه بیشتر آشنا خواهیم شد.
مقاله هم خانواده کلمه شهیدان + مترادف و معانی کلمه شهیدان حاوی اطلاعات جامعی است.
خانواده کلمه “حافظ” شامل این واژهها میشود: حفاظ، حفظ، محفوظ، حفیظ و حافظون. همانطور که میبینید، این کلمات همریشه هستند و از نظر معنایی نیز به هم نزدیک میباشند.
واژههای معادل فارسی “حافظ” عبارتند از: نگهبان، پاسبان، از بردارنده و نگهدارنده. اکنون که با خانواده و معادلهای فارسی آن آشنا شدید، وقت آن است که به سراغ مترادفهای آن برویم.
واژههای مترادف، کلماتی هستند که معنای یکسانی دارند و میتوانید از آنها به جای هم استفاده کنید. مترادفهای کلمه “حافظ” شامل این موارد میشوند: حامی، محافظ، پاسدار، حارس، مهیمن، نگاهبان، مدافع، نگهبان و حفظکننده. مطمئناً با برخی از این کلمات آشنایی دارید.
در پایان، برای درک بهتر معنای “حافظ”، به تعریف آن در فرهنگهای مختلف فارسی میپردازیم. در لغتنامه دهخدا، این واژه به معنای نگاهدارنده، نگهبان، نگهدار و نگاهدار آمده است. فرهنگ معین، آن را به معنای نگهبان، حارس و کسی که قرآن را از بر دارد، معرفی کرده است. در فرهنگ عمید نیز برای “حافظ” معانیی مانند حفظکننده، نگهبان، نگهدار و نگهدارنده ذکر شده است. در نقطه مقابل، کلماتی مانند از بینبرنده و نابودکننده، متضادهای این واژه به شمار میروند.
بیشتر بخوانید:
هم خانواده کلمه حفظ