خلاصه زندگی حضرت عیسی علیهالسلام
حضرت عیسی (ع) یکی از پیامبران بزرگ خدا است که داستان زندگی او بسیار شگفتانگیز و پرمعناست. ایشان بدون پدر و از مادری پاکدامن به نام مریم (س) به دنیا آمد. این تولد، خود نشانهای از قدرت بیپایان خداوند بود.
ایشان از کودکی مورد لطف ویژه خدا قرار داشت و در جوانی به پیامبری برگزیده شد. حضرت عیسی (ع) مردم را به پرستش خدای یکتا و انجام کارهای نیک دعوت میکرد. او با انجام معجزات زیادی مانند شفای بیماران و زنده کردن مردگان، قدرت خدا را به نمایش میگذاشت.
اما گروهی از افراد متعصب و سردمداران دینی آن زمان، که از سخنان راستین او ناراحت بودند، تصمیم به آزار و اذیت او گرفتند. بر اساس باور مسلمانان، خداوند او را به سوی خود بالا برد و دشمنان نتوانستند به او آسیبی برسانند. باور بر این است که او در آخرالزمان به زمین بازخواهد گشت تا دنیا را از عدالت پر کند.
زندگی حضرت عیسی (ع) برای همه انسانها درسهای بزرگی از ایمان، مهربانی و تسلیم در برابر فرمان خدا دارد.

حضرت عیسی (ع) فرزند بانو مریم (س) است و یکی از پیامبران بزرگ الهی به شمار میرود. نام مبارک این پیامبر در قرآن کریم، ۲۵ بار ذکر شده و کتاب آسمانی که بر او نازل گردید، انجیل نام دارد.
از جمله معجزات ایشان میتوان به این موارد اشاره کرد: تولد از مادری پاک و باکره، سخن گفتن در دوران نوزادی و در گهواره، درمان نابینای مادرزاد، بهبود فرد مبتلا به بیماری پوستی برص، آگاهی از امور پنهان و زنده کردن مردگان.
این نوشتار، به شرح زندگی حضرت عیسی (ع) میپردازد.
نام حضرت عیسی (ع)
در کتابهای تفسیر آمده است که واژهٔ «عیسی» ریشه در زبان عبری دارد و معنی آن «نجاتبخش» است.
این پیامبر، با نام «مسیح» نیز شناخته میشود که به مفهوم «فرخنده» و «خجسته» است.
خلاصه زندگینامه عیسی (ع)
مادر حضرت عیسی (ع) حضرت مریم (س) بود. مادرش پیش از تولد او نذری کرده بود و به همین دلیل، مریم از کودکی در معبد بیتالمقدس و تحت سرپرستی حضرت زکریا (ع) بزرگ شد.
او در کنار انجام وظایفش در معبد، همواره به عبادت و راز و نیاز با خدا مشغول بود. مریم (س) بانویی پاکدامن، راستگو و دارای اخلاق نیکو بود. خداوند نیز به پاس اخلاص و پاکیاش، غذاها و میوههای بهشتی برایش میفرستاد.
هنگامی که به سن حدود سیزده سالگی رسید، فرشته وحی در قالب انسانی بر او نمایان شد و تولد فرزندی را به او بشارت داد، در حالی که او ازدواج نکرده بود. مریم (س) از این خبر شگفتزده شد، اما فرشته به او گفت: «این کار برای خدا آسان است.»
خداوند در سرنوشت مریم (س)، فرزندی پاک و رهنمونگر مقدر کرده بود که هدایت انسانها در آینده به او سپرده شود.
عیسی (ع) کنار یک درخت نخل خشکیده به دنیا آمد. خداوند به مریم (س) الهام کرد که تنه درخت را تکان دهد. با این کار، درخت سرسبز و پرثمر شد و مریم از خرمای تازهای که از آن ریخت، خورد و از چشمه آبی که در کنارش جاری شد، نوشید. سپس فرزندش را در آغوش گرفت و به سوی قوم خود بازگشت.
مردم که از پاکی و درستکاری مریم (س) و خانوادهاش آگاه بودند، با دیدن این وضعیت بسیار متعجب شدند و با این گمان که کار ناشایستی انجام داده، او را سرزنش کردند.
خداوند به مریم دستور داده بود که پاسخی ندهد. پس او فقط به کودک اشاره کرد. ناگهان عیسی (ع) سخن گفت و فرمود:
«من بنده خدا هستم، خداوند به من کتاب عطا فرموده و به پیامبری انتخابم کرده است. هر مکانی که باشم مبارک و سودمند قرارم داد و تا زمانی که زنده هستم به نماز و زکات سفارشم کرد و مرا در مورد مادرم نیکوکار قرار داد و گردنگش و بدبختم قرار نداده است. و سلام بر من! روزی که به دنیا آمدم و روزی که از دنیا میروم و روزی که زنده برانگیخته میشوم».
نبوت حضرت عیسی (ع)
حضرت عیسی (ع) یکی از پیامبران قوم بنیاسرائیل است، زیرا از طرف مادر، نسبش به حضرت یعقوب (ع) میرسد.
ایشان به میان بنیاسرائیل آمدند و مردم را به پرستش خدای یکتا و دوری از شرک و بتپرستی دعوت کردند. حضرت عیسی (ع) شریعت حضرت موسی (ع) را تأیید کرد و همچنین مژده آمدن پیامبری پس از خود را داد که نام او «احمد» است.
خداوند به ایشان حکمت و بینش داده بود تا مردم را از گمراهی نجات دهد و روشن کند که چه کارهایی حلال و چه کارهایی حرام است.
حضرت عیسی (ع) برای اثبات پیامبری خود، معجزاتی نشان داد، ولی تنها عده کمی به او ایمان آوردند. کاهنان یهود او را نپذیرفتند و دعوتش را انکار کردند. در نهایت، از میان کسانی که به او ایمان آورده بودند، چند نفر به نام حواریون را انتخاب کرد تا در انجام رسالتش یاریاش کنند.
معجزات حضرت عیسی (ع)
یهودیان دعا و پیام حضرت عیسی (علیهالسلام) را نپذیرفتند و برای رد کردن ادعای او، درخواست معجزه کردند. ایشان نیز به فرمان خداوند معجزاتی را نشان دادند. برخی از این معجزات عبارت است از:
– ساختن پیکری از گِل به شکل پرنده و دمیدن در آن و زنده شدن پرنده به اذن پروردگار
– بینا کردن فردی که از بدو تولد نابینا بود
– درمان بیماری مبتلا به پیسی که در آن زمان درمانی نداشت
– زنده کردن مردگان به اذن خدا
– آگاهی دادن از چیزهای پنهان و غیبی
سرانجام عیسی (ع)
عیسی علیه السلام و یاران نزدیکش، سخت میکوشیدند تا مردم را به پرستش خدای یکتا و پیروی از آیین او فراخوانند. به تدریج، مردم به این دین جدید علاقهمند شدند.
دانشمندان یهود میدانستند که عیسی علیه السلام فرستاده خداست، زیرا موسی علیه السلام از آمدن او خبر داده بود. اما وقتی دیدند مردم به سوی مسیحیت میروند، از این که منافعشان به خطر بیفتد، ترسیدند و نگران شدند.
آنان برای این که مانع گسترش دین مسیح شوند، تصمیم به کشتن او گرفتند. به امپراتور روم هشدار دادند که اگر فعالیتهای عیسی علیه السلام ادامه یابد، امپراتوری روم سقوط خواهد کرد. بدین ترتیب، امپراتور را وادار کردند تا در اجرای نقشههای شومشان به آنان کمک کند.
اما اراده خدا بر چیز دیگری بود. بنابراین، نقشه آنان برای کشتن عیسی علیه السلام موفقیتآمیز نبود و به جای او، فردی خبرچین و گمراه به نام «یهودا اسخریوطی» کشته شد.
یهودیان در مورد نتیجه این نقشه دچار اختلاف شدند. برخی گمان کردند او را کشتهاند و برخی دیگر گفتند که به دار آویختهاند. اما قرآن در این زمینه میفرماید: **”و ما او را کشتند و نه بر دار آویختند، ولی امر بر آنان مشتبه شد.”** خداوند توانا و حکیم، او را به سوی خود بالا برد.
پس از او، یاران و شاگردانش مسئولیت رساندن پیامش را بر عهده گرفتند. برخی از آنان تلاش فراوانی کردند و در این راه بسیار موفق بودند، اما برخی دیگر انحرافاتی در این آیین آسمانی پدید آوردند.
زندگینامه حضرت مریم (س)