یک شرکت چینی در حال برنامهریزی برای ساخت اولین ربات انساننمای باردار جهان با استفاده از رحم مصنوعی است. این نوآوری از مایع آمنیوتیک مصنوعی و تحویل مواد مغذی از طریق شلنگ استفاده میکند و بارداری طبیعی را شبیهسازی میکند و اکنون قرار است در رباتهای انساننما ادغام شود.
یک شرکت فناوری چینی در حال تلاش برای ارائه چیزی است که میتواند اولین ربات باردار جهان باشد.
به گفته رسانههای چینی، ایده شرکت فناوری کایوا(Kaiwa) مستقر در گوانگژو، شامل یک ربات انساننما است که با رحم مصنوعی تعبیه شده در شکم خود طراحی شده و قرار است جنین را در طول ۱۰ ماه بارداری حمل کند و نوزاد را به دنیا بیاورد.
این ربات که قرار است تا سال ۲۰۲۶ رونمایی شود و انتظار میرود با قیمتی حدود ۱۳۹۰۰ دلار به فروش برسد، قصد دارد جایگزینی برای بارداری برای کسانی که مایل به اجتناب از زحمات بارداری انسان هستند، ارائه دهد.
اعلام خبر ساخت این ربات در محافل عمومی جنجال شدیدی به پا کرده است، از نگرانیهای اخلاقی گرفته تا احتمالات امیدوارکننده برای ناباروران، اقشار مختلف، واکنشهای متفاوتی به این خبر داشتهاند.
اخیراً محققان چینی اولین ربات پرورشدهنده مبتنی بر هوش مصنوعی جهان موسوم به «GEAIR» را معرفی کردند که قادر به گشتزنی خودکار و گردهافشانی متقابل برای کاهش هزینهها، کوتاه کردن چرخهها و افزایش بهرهوری است.
ماشین زایمان انساننما
چشمانداز جسورانه ساخت یک ربات انساننما برای بارداری جایگزین در کنفرانس جهانی ربات ۲۰۲۵ در پکن توسط ژانگ کیفنگ(Zhang Qifeng)، بنیانگذار شرکت «کایوا»، وابسته به دانشگاه فناوری نانیانگ ارائه شد.
به گفته وی، این ربات صرفاً یک دستگاه انکوباتور نیست، بلکه یک ربات انساننما در اندازه واقعی است که مجهز به رحم مصنوعی در شکم خود است و قادر به تکرار کل فرآیند براداری، از لقاح تا زایمان است.
نوآوری اصلی، در فناوری رحم مصنوعی نهفته است، جایی که جنین در مایع آمنیوتیک مصنوعی رشد میکند و مواد مغذی را از طریق یک شلنگ دریافت میکند و بارداری طبیعی را تقلید میکند.
دکتر کیفنگ ادعا کرد که این فناوری در حال حاضر در محیطهای آزمایشگاهی به بلوغ رسیده است و اکنون برای فعال کردن تعامل واقعی انسان و ربات در دوران بارداری، نیاز به ادغام در شکل یک ربات انساننما دارد.
کیفنگ پیشبینی میکند که نمونه اولیه ربات بارداری شرکتش ظرف یک سال با قیمتی کمتر از ۱۳۹۰۰ دلار آماده خواهد شد. وی درباره ملاحظات اخلاقی و قانونی گفت که مذاکراتی با مقامات استان گوانگدونگ انجام شده و پیشنهادهای مرتبط به عنوان بخشی از بررسیهای مداوم سیاستگذاری و قانونگذاری ارائه شده است.
هوش مصنوعی آینده را پرورش میدهد
رحمهای مصنوعی نتایج امیدوارکنندهای را در مطالعات حیوانی نشان دادهاند. در سال ۲۰۱۷، محققان بیمارستان کودکان فیلادلفیا با موفقیت یک بره نارس (معادل ۲۳ هفته بارداری انسان) را در یک محفظه زیستی شفاف پر از مایع آمنیوتیک مصنوعی گرم و مبتنی بر نمک، پرورش دادند. مواد مغذی از طریق لولهای متصل به بند ناف به این بره منتقل شد و به او اجازه داد تا ظرف چهار هفته به مرحله رشد پشم برسد.
با این حال، رحمهای مصنوعی فعلی بیشتر شبیه انکوباتورهای نوزادان عمل میکنند و تنها پس از بارداری و انجام لقاح، از ادامه حیات پشتیبانی میکنند. این در حالی است که برای اینکه ایده دکتر کیفنگ عملی شود، این فناوری باید برای پشتیبانی از لقاح، لانهگزینی و بارداری کامل پیشرفت کند. این همان جزئیاتی است که او فاش نکرد و سوالاتی را در مورد چالشهای علمی، اخلاقی و قانونی پیش رو باقی گذاشت.
یکی دیگر از پیشرفتهای قابل توجه که در کنفرانس جهانی ربات ۲۰۲۵ به نمایش گذاشته شد، اولین ربات پرورشدهنده مبتنی بر هوش مصنوعی در جهان است که هوش مصنوعی و بیوتکنولوژی را برای انقلابی در پرورش محصولات کشاورزی ادغام میکند.
این تیم به رهبری محققان موسسه ژنتیک و زیستشناسی رشدی، آکادمی علوم چین، از ویرایش ژن برای ایجاد گلهای نر عقیم استفاده کردند و ربات را قادر ساختند تا بذرهای هیبریدی را به طور موثر تولید کند.
این ربات موسوم به «GEAIR» با ترکیب روشهای پیشرفته، اولین کارخانه پرورش رباتیک هوشمند در جهان را تشکیل میدهد که قادر به تولید سریع انواع گیاهان با کیفیت بالا است.
این ربات یک سیستم حلقه بسته برای پرورش رباتیک هوشمند و کاملاً خودکار ایجاد میکند که یک پیشگام در کشاورزی مبتنی بر هوش مصنوعی است.
به گفته محققان، با توجه به اینکه بیوتکنولوژی(زیستفناوری) به عنوان پایه، هوش مصنوعی به عنوان محرک و رباتیک به عنوان اپراتور عمل میکند، این نوآوری نقش پیشروی چین را در ادغام هوش مصنوعی با پرورش بیولوژیکی نشان میدهد.
منبع: همشهری آنلاین
5 پاسخ
همیشه فکر می کردم آینده جایی عجیب خواهد بود، ولی نه به این عجیبی! یادم می آید چند سال پیش با دوستم بحث می کردیم که تا ۵۰ سال دیگه ربات ها چه کارهایی می تونن بکنن. من با خیال پردازی گفتم: “شاید یه روزی ربات ها بچه هم به دنیا بیارن!” و همه بهم خندیدند. حالا می بینم که داره به واقعیت تبدیل میشه… فقط نمیدونم باید بخندم یا گریه کنم!
راستش رو بخواید، این فناوری هم ترسناکه هم هیجان انگیز. از یه طرف می تونه برای زوج های نابارور امیدوارکننده باشه، از طرف دیگه… این ربات واقعاً می تونه عواطف مادرانه رو درک کنه؟ یا فقط یه ماشین پیشرفته ست که جنین رو مثل یه پروژه علمی نگه می داره؟
حالا سوال مهم: اگه روزی این ربات ها مادر بشن، ما بهشون می گیم “مامان” یا “دستگاه مادرکننده”؟!
خیلی جالبه که دارن به چنین فناوری های پیشرفته ای فکر می کنن، ولی یه سوال ذهنم رو درگیر کرده: این ربات قراره چطوری ارتباط عاطفی و روانی بین مادر و جنین رو شبیه سازی کنه؟ یعنی مثلاً هورمون ها، استرس ها یا حتی صحبت کردن مادر با جنین که تو بارداری طبیعی تأثیر زیادی روی رشد جنین دارن، چطور می خوان جایگزین بشن؟ یا اصلاً نیازی به این چیزها نیست و فقط رشد فیزیکی کافیه؟
آیا روزی می رسد که ربات ها نه تنها همدم انسان ها باشند، بلکه مادرشان هم بشوند؟
این فناوری می تواند انقلابی در دنیای پزشکی و ناباروری ایجاد کند، اما سوال بزرگ اینجاست: آیا واقعاً می توانیم عشق و گرمای یک مادر واقعی را با مدارها و سنسورها جایگزین کنیم؟
حالا فکر کن… اگر این ربات روزی تصمیم بگیرد “نه” بگوید، چه می شود؟
آیا واقعاً ربات ها می توانند جایگزین گرمای یک بارداری طبیعی شوند؟ جالب ترین نکته برای من، ادعای شبیه سازی کامل فرآیند بارداری از لقاح تا زایمان بود. فکر کنم این بخش واقعاً جسورانه است، چون حتی اگر فناوری رحم مصنوعی پیشرفت کرده باشد، شبیه سازی تعاملات عاطفی و هورمونی یک مادر واقعی چالشی غیرقابل انکاره. هنوز هم شک دارم که یک ربات بتونه تمام آن حس های نامرئی اما حیاتی رو منتقل کنه. با این حال، نمی تونم انکار کنم که این ایده برای بعضی ها می تونه امیدوارکننده باشه، مخصوصاً اگر مشکلات علمی و اخلاقی اش حل بشه.
من همیشه فکر می کردم ربات ها قراره جای آدم ها رو تو کارهای خسته کننده بگیرن، نه اینکه بخوان مادر بشن! ولی خب، این ایده یه جورایی ذهنم رو بهم ریخت…
همه دارن راجع به جنبه های علمی و اخلاقی این فناوری حرف می زنن، اما یه چیز مهم رو نادیده گرفتن: . بله، رحم مصنوعی شاید بتونه مواد مغذی رو منتقل کنه، اما آیا می تونه اون حس ناخودآگاه مادرانه رو شبیه سازی کنه؟ ضربان قلب مادر، صداش، حتی استرس هاش—همه این ها روی رشد جنین تأثیر دارن. این ربات می خواد یه موجود زنده رو پرورش بده، نه یه گلدان هوشمند!
چون به نظر می رسه خیلی خوشبینانه فرض شده که این فناوری می تونه کاملاً جای بارداری طبیعی رو بگیره. اصلاً چرا باید بخوایم یه فرآیند زیبا و پیچیده مثل بارداری رو به یه ماشین واگذار کنیم؟ به جای این که ربات مادر بسازیم، شاید بهتر باشه روی تسهیل بارداری برای زنانی که مشکلات پزشکی دارن سرمایه گذاری کنیم.
اگر هدف کمک به ناباروران یا کسانی ست که خطر بارداری براشون بالاست، چرا روی بهبود رحم های مصنوعی مستقل (بدون نیاز به ربات انسان نما) کار نمی کنیم؟ اینطوری هم هزینه ها کمتر میشه، هم سوالات اخلاقی کمتری پیش میاد. به قول معروف، گاهی ساده ترین راه حل ها